*Σ.τ.Μ: Σημείωμα της Μεταφράστριας

Η επιλογή του ονόματος του blog είναι ένας τρόπος απόδοσης φόρου τιμής στους αφανείς ήρωες, στους άγνωστους μεταφραστές, που πάντα μένουν στο περιθώριο. Σε αυτούς που το έργο τους συνήθως δεν λαμβάνεται σοβαρά υπόψη και το όνομά τους δεν αναφέρεται συχνά. Σε όλους αυτούς, που για πολλούς πρέπει να ξέρουν τα πάντα, αλλά για τους περισσότερους δεν κάνουν τίποτα. Είναι μια απάντηση στην ερώτηση: «Με τί ασχολείσαι; Α! Το σπούδασες;» και σε σχόλια τύπου: «Σιγά, μωρέ τη δουλειά! Ανοίγεις λεξικό, βρίσκεις λέξη, κλείνεις λεξικό». Η μετάφραση είναι πολλά παραπάνω από λεξικά και ηλεκτρονικά προγράμματα και η δουλειά του μεταφραστή δεν περιορίζεται στο τέλος μια σελίδας υπό το σύμβολο Σ.τ.Μ! Κι αν για πολλούς, οι μεταφραστές είναι «αόρατοι», εδώ συμμεριζόμαστε την άποψη του M. Serres για τους μεταφραστές, σύμφωνα με την οποία, οι μεταφραστές πρέπει να αποτελέσουν αναπόσπαστο κομμάτι της συντροφιάς των αγγέλων και να μην ξεχνούν ότι ... les pires Anges se voient; les meilleurs disparaissent…(οι χειρότεροι άγγελοι είναι ορατοί, οι καλύτεροι εξαφανίζονται). Με αυτό το blog θα εξαφανιστούμε σίγουρα, παναπεί θα γίνουμε καλύτεροι!

*Σ.τ.Μ.: Κι αν νομίζετε ότι σ’ αυτό το blog θα βρείτε μόνο Μεταφραστικά, γελιέστε! Σε αυτή την πόλη των Αγγέλων…ο Θεός είναι η Γλώσσα, την οποία και θα υμνούμε! ΕυΛόγησον!

Παρασκευή, 12 Αυγούστου 2011

Πεφταστέρια και Ταξίδια...


Πήρα το λάπτοπ στην αγκαλιά, κάθισα στο μπαλκόνι του σπιτιού μου και σκεφτόμουν για ποιό θέμα να γράψω, που έχω παρατημένες τις συγγραφικές μου απόπειρες εδώ και μέρες... Τα θέματα που είχα στο μυαλό μου να επεξεργαστώ ήταν πολλά χωρίς όμως να μπορώ να δώσω προτεραιότητα σε κάποιο ώστε να αρχίσω να γράφω. Το ένα το βρισκα βαρύ για καλοκαίρι, στο άλλο δεν είχα έμπνευση και έτσι τέντωσα τα πόδια μου στην αντικρινή καρέκλα, άναψα το κερί στο τραπεζάκι κι έσβησα όλα τα άλλα φώτα και άφησα το μυαλό μου ελεύθερο να ταξιδέψει...Και έτσι ξαφνικά με τα μάτια στραμμένα στον αυγουστιάτικο ουρανό πήρα μια γεύση από Περσείδες! Μετά θυμήθηκα ότι τις τελευταίες μέρες είχε βουίξει ο διαδικτυακός και όχι μόνο τόπος για τα διαβόητα πεφταστέρια. Κι ενώ σκεφτόμουν αυτά...δεν πρόλαβα να κάνω ευχή κι έπεσε άλλο ένα. Τυχερή είμαι είπα από μέσα μου που δεν είναι εμπόδιο για μένα η φωταύγεια των πόλεων. «Μπορεί να βρίσκεσαι στο χωριό και να είμαστε 500 χιλιόμετρα μακριά αλλά μπορούμε να δούμε το ίδιο πράγμα» μου είπε μια φίλη από την Αθήνα στο τηλέφωνο, που με διέκοψε απότομα. «Θέλω πολύ να έρθω να σε δω. Αν δεν τα καταφέρουμε να βρεθούμε τώρα καλοκαίρι, θα είναι ακόμα δυσκολότερο το χειμώνα. Τα ταξίδια ευνοούνται τους καλοκαιρινούς μήνες.», μου λέει η φίλη μου και εγώ συμφωνώντας και πειράζοντας μια τούφα απ’ τα μαλλιά μου ρίχνω το βλέμμα στο περιοδικό που υπήρχε ανοιχτό πάνω στο τραπέζι και μέχρι τότε δεν είχα παρατηρήσει. "Σελίδες που σε ταξιδεύουν" ο τίτλος και ο λόγος για το αφιέρωμα του ΈΨΙΛΟΝ στην ταξιδιωτική λογοτεχνία. «Είναι ωραίο πράγμα τα ταξίδια Χαρά», της είπα και συνέχισα με την πρώτη αράδα του αφιερώματος σαν να ταν δικά μου τα λόγια «Η ζωή είναι όπως ένα βιβλίο. Αν δεν έχεις ταξιδέψει είναι σαν να έχεις διαβάσει μόνο μια σελίδα». «Ισχύει, αλλά μόνη σου το σκέφτηκες αυτό; Τι οίστρος είναι αυτός βραδιάτικά;», συμπλήρωσε εκείνη λίγο κοροϊδευτικά. Παραδέχτηκα ότι αυτό που της είπα μόλις το διάβασα και αφού κλείσαμε το τηλέφωνο χωρίς να κανονίσουμε τελικά κάποιο ταξίδι αλλά με την δική της ατάκα «ταξίδεψε προς το παρόν φανταστικά, δες και καμιά Περσείδα να χαίρεσαι ή διάβασε κανα βιβλίο και βλέπουμε» την καληνύχτισα και διάβασα ολόκληρο το αφιέρωμα στην ταξιδιωτική λογοτεχνία. Είναι πράγματι πολύ δύσκολο να κατατάξεις λογοτεχνικά αυτό το είδος. Από τη μια φαντασία από την άλλη καταγραφή κι ύστερα έρευνα, εντυπώσεις, παρατηρήσεις, αφηγήσεις, ιστορία…έχει απ’ όλα. All inclusive ταξίδι… Από τον Οδυσσέα που γνώρισε τόπους κι ανθρώπους, μέχρι τον Μάρκο Πόλο που κατέχει τον τίτλο του βετεράνου εξερευνητή κι από το "Μόμπυ Ντικ" του Χέρμαν Μέλβιλ μέχρι το "Ρωσικό Ημερολόγιο" του Τζον Στάινμπεκ, υπάρχει σίγουρα κάποιο βιβλίο που ελλείψει χρόνου ή χρήματος μπορεί να μας ταξιδέψει.


*Σ.τ.Μ.: Το συμπέρασμα είναι ένα:  Όσοι δεν διαβάζουν να ταξιδεύουν κι όσοι δεν ταξιδεύουν να διαβάζουν…

Δεν υπάρχουν σχόλια: