*Σ.τ.Μ: Σημείωμα της Μεταφράστριας

Η επιλογή του ονόματος του blog είναι ένας τρόπος απόδοσης φόρου τιμής στους αφανείς ήρωες, στους άγνωστους μεταφραστές, που πάντα μένουν στο περιθώριο. Σε αυτούς που το έργο τους συνήθως δεν λαμβάνεται σοβαρά υπόψη και το όνομά τους δεν αναφέρεται συχνά. Σε όλους αυτούς, που για πολλούς πρέπει να ξέρουν τα πάντα, αλλά για τους περισσότερους δεν κάνουν τίποτα. Είναι μια απάντηση στην ερώτηση: «Με τί ασχολείσαι; Α! Το σπούδασες;» και σε σχόλια τύπου: «Σιγά, μωρέ τη δουλειά! Ανοίγεις λεξικό, βρίσκεις λέξη, κλείνεις λεξικό». Η μετάφραση είναι πολλά παραπάνω από λεξικά και ηλεκτρονικά προγράμματα και η δουλειά του μεταφραστή δεν περιορίζεται στο τέλος μια σελίδας υπό το σύμβολο Σ.τ.Μ! Κι αν για πολλούς, οι μεταφραστές είναι «αόρατοι», εδώ συμμεριζόμαστε την άποψη του M. Serres για τους μεταφραστές, σύμφωνα με την οποία, οι μεταφραστές πρέπει να αποτελέσουν αναπόσπαστο κομμάτι της συντροφιάς των αγγέλων και να μην ξεχνούν ότι ... les pires Anges se voient; les meilleurs disparaissent…(οι χειρότεροι άγγελοι είναι ορατοί, οι καλύτεροι εξαφανίζονται). Με αυτό το blog θα εξαφανιστούμε σίγουρα, παναπεί θα γίνουμε καλύτεροι!

*Σ.τ.Μ.: Κι αν νομίζετε ότι σ’ αυτό το blog θα βρείτε μόνο Μεταφραστικά, γελιέστε! Σε αυτή την πόλη των Αγγέλων…ο Θεός είναι η Γλώσσα, την οποία και θα υμνούμε! ΕυΛόγησον!

Τρίτη, 14 Δεκεμβρίου 2010

Κόκκινα, κίτρινα, πράσινα, μπλε!

Μια βόλτα στην πόλη και τα μάτια μας θολώνουν. Μπερδεύονται από τα κόκκινα, κίτρινα, πράσινα, μπλε φωτάκια που στολίζουν μπαλκόνια, παράθυρα, πόρτες, πέργκολες, κολώνες κ.τ.λ. Για να μην μιλήσω για τη μανία με τους Αι Βασίληδες που σκαρφαλώνουν σε μπαλκόνια και τζάκια. Και να πω ότι η όλη ιστορία έχει κάποιο αισθητικό αποτέλεσμα; Καλά θα’ ταν! Φαντάζομαι πως το χειρότερο απ’ όλα είναι ότι τα φωτάκια αυτά λαμποκοπούν σε διάφορα χρώματα και τότε απομακρυνόμαστε ακόμα περισσότερο από το αισθητικό αποτέλεσμα! Ας συνεννοηθούν τουλάχιστον οι κάτοικοι των πολυκατοικιών ώστε να στολίζουν ομοιόμορφα! Το βλέμμα ψηλά και παντού κόκκινα, κίτρινα, πράσινα, μπλε φωτάκια, το βλέμμα χαμηλά και κόκκινα, κίτρινα, πράσινα, μπλε σταράκια! Καμία πρωτοτυπία βρε αδερφέ!
Η γλωσσική ποικιλομορφία όμως είναι εδώ για να φέρει τη διαφοροποίηση! Όλα αυτά τα χρώματα, που ακτινοβολούν τα λαμπιόνια στις ελληνικές, εν προκειμένω, γειτονιές δεν θα μπορούσαν να περιγραφούν επακριβώς από ομιλητές άλλων γλωσσών. Οι Ιταλοί έχουν τρεις λέξεις για το μπλε: celeste, azzurro και blu, ενώ στα Σουαχίλι δεν υπάρχει καμία. Γι’ αυτό και η γλώσσα δανείστηκε από τα αγγλικά το bulu. Οι αρχαίοι Ελληνες δεν είχαν λέξη για το μπλε, ενώ ακόμη και στο Μεσαίωνα δεν υπήρχε αγγλική λέξη για το πορτοκαλί.
Σήμερα, αν και ξεχωρίζουμε εκατομμύρια αποχρώσεις, είτε με γυμνό μάτι είτε μέσα από την οθόνη του υπολογιστή, το λεξιλόγιό μας ακόμη δεν έχει περιλάβει περισσότερα από τριάντα χρώματα (το κομοδινί δεν είναι χρώμα). Αυτό που σε πρώτη φάση συμβαίνει, είναι η κάθε γλώσσα αν δεν δανείζεται, να παρομοιάζει. Έτσι λέμε "το χρώμα τ' ουρανού, της θάλασσας, της άμμου" κ.τ.λ. ή έχουμε ως βάση πρώτα απ’ όλα καρπούς (βυσσινί, δαμασκηνί, λεμονί, σάπιο μήλο) ή προϊόντα της γης (χρυσαφί, ασημί, αμέθυστος, κεχριμπάρι). Αυτό όμως που σίγουρα συμβαίνει είναι ότι οι λέξεις των χρωμάτων αφομοιώνονται από τους λαούς με αυστηρή σειρά και αποτελούν έναν ιδιαίτερο τρόπο μελέτης των γλωσσών, που εκτός των άλλων τονίζουν την ομορφιά της διαφορετικότητας!


*Σ.τ.Μ.: …χωρίς λεφτά, χωρίς επιδόματα, δώρα και χριστουγεννιάτικες εξορμήσεις, μάλλον θα καταλάβουμε το πνεύμα των Χριστουγέννων από τον ακόμα πιο τσιμπημένο λογαριασμό της ΔΕΗ!
Δείτε το βιντεάκι στην αρχική σελίδα του Υπουργείου Περιβάλλοντος, το οποίο μας προτρέπει να κάνουμε οικονομία στο ρεύμα!χαχαχαχαχααχχ!:http://www.ypeka.gr/

4 σχόλια:

hatsou είπε...

Και δηλαδη συγγνώμη ρε Μαράκι, αλλά θες να μου πεις ότι το μπορντοροδοκόκκινο δεν είναι χρώμα; Πρέπει επιιτέλους να αναγνωριστεί σε αυτή τη γυναίκα η συμβολή της στον εμπλουτισμό της ελληνικής γλώσσας όσον αφορά τα χρώματα...Ας μην είμαστε αγνώμονες...

Bery είπε...

Ζητώ ταπεινά συγνώμη. Η κυρία Μιραράκη θα έπρεπε να έχει ξεχωριστεί θέση σε ένα τέτοιο post. Το μπορδοροδοκόκκινο όπως και το κανελοκεραμμυδοπορτοκαλί είναι χρώματα! Και μάλιστα πολύ ιδιαίτερα. Δεν τα ξεχωρίζει ούτε το γυμνό μάτι ούτε ο υπολογιστής. Γι' αυτό το πιο φτηνό χαλίσε τέτοιες αποχρώσεις κοστίζει 3.000 ευρώ. χαχχαχαχαχαχχαχα! Τέλειο το σχόλιό σου hatsou!!!

baffie είπε...

Τι χρώμα έχει η λύπη; ρώτησε το αστέρι την κερασιά και παραπάτησε στο ξέφτι κάποιου σύννεφου που περνούσε βιαστικά. Δεν άκουσες; Σε ρώτησα, τι χρώμα έχει η λύπη - Έχει το χρώμα που παίρνει η θάλασσα την ώρα που γέρνει ο ήλιος στην αγκαλιά της. Ένα βαθύ άγριο μπλε. -Τι χρώμα έχουν τα όνειρα; -Τα όνειρα; τα όνειρα έχουν το χρώμα του δειλινού. -Τι χρώμα έχει η χαρά; -Το χρώμα του μεσημεριού, αστεράκι μου. -Και η μοναξιά; -Η μοναξιά έχει χρώμα μενεξελί. -Τι όμορφα που είναι τα χρώματα! Θα σου χαρίσω ένα ουράνιο τόξο, να το ρίχνεις επάνω σου όταν κρυώνεις. Το αστέρι έκλεισε τα μάτια του και ακούμπησε στο φράχτη. Έμεινε κάμποσο εκεί και ξεκουράστηκε. -Και η αγάπη; ξέχασα να σε ρωτήσω, τι χρώμα έχει η αγάπη; -...Το χρώμα που έχουν τα μάτια του Θεού, απάντησε το δέντρο. -Τι χρώμα έχει ο έρωτας; -Ο έρωτας έχει το χρώμα του φεγγαριού, όταν είναι πανσέληνος. -Έτσι ε; Ο έρωτας έχει το χρώμα του φεγγαριού, είπε τ' αστέρι... Κοίταξε μακριά στο κενό...Και δάκρυσε

Θάλασσα Μοναξιάς Αχ και να μπορούσα μια μέρα να τρέξω να δραπετεύσω απ' τη μοίρα μου.. Να χαθώ σε θάλασσες βαθιές, ζωγραφισμένες με τα χρώματα της μοναξιάς.. Να χτίσω στην άμμο ματαιόδοξα όνειρα και μετά να τα διαλύσω με τα δάκρυά μου πριν προλάβει να μου τα σκορπίσει ο άνεμος.. Δεν θα προλάβεις να τα δεις ούτε και εσύ... Έπειτα θα ψάξω να βρώ κοχύλια με σμαραγδένιες πέτρες.. θα τις φυλάξω αστέρι μου, για να στις χαρίσω όταν γυρίσεις... Έβαλε αέρα και τα κύματα λυσομανάνε στο κορμί μου, πόσο πολύ πονάει η μοναξιά πόσο άχρωμος είναι ο κόσμος χωρίς εσένα πλάι μου...


"Αυτό που ζητάς, δε θα στο δώσει κανείς. Το 'χεις μέσα σου.Δεν κατάλαβα τι εννοούσε. Και θύμωσα. Θα ήμουν περίπου δεκαεπτά χρονών. Ό,τι έψαχνα, το 'ψαχνα γύρω μου. Πλάι μου. Απέναντί μου. Πέρα από μένα. Στα μάτια των άλλων. Όταν πέρασαν τα χρόνια και κατάλαβα τι ήθελε να μου πει, είχα σπαταλήσει τα καλύτερα δειλινά της ζωής μου.Μου 'βαλε τα χρώματα στην ψυχή μου αλλά δε με συμβούλεψε τι να τα κάνω. Τι να βάψω μ' αυτά. Πού ταιριάζουν. Ιδίως, πού ταιριάζουν.Κι εγώ πήρα φόρα κι έβαψα κόκκινες τις θάλασσές μου, πορτοκαλιούς

τους ουρανούς μου, μπλε τους ήλιους μου

Πολύ μ' αρέσει τελικά ο κόσμος που έφτιαξα!"



Έτσι κι αλλιώς μια μέρα θα χωρίσουμε

Από έρωτα, από θάνατο, από χρόνο

Θα ήθελα όμως να χωρίσουμε μαζί

Όχι χώρια



Θέλω να μ' έχεις

να σ' έχω

να Είμαστε

Bery είπε...

Thank you baffie, thank you! Apla uperoxo. Kai exei sxesh kai me to epomeno post gia ta paramuthia. Ena xrwmatisto paramuthih ena paramuthenio xrwma!Kai pali thanks!