*Σ.τ.Μ: Σημείωμα της Μεταφράστριας

Η επιλογή του ονόματος του blog είναι ένας τρόπος απόδοσης φόρου τιμής στους αφανείς ήρωες, στους άγνωστους μεταφραστές, που πάντα μένουν στο περιθώριο. Σε αυτούς που το έργο τους συνήθως δεν λαμβάνεται σοβαρά υπόψη και το όνομά τους δεν αναφέρεται συχνά. Σε όλους αυτούς, που για πολλούς πρέπει να ξέρουν τα πάντα, αλλά για τους περισσότερους δεν κάνουν τίποτα. Είναι μια απάντηση στην ερώτηση: «Με τί ασχολείσαι; Α! Το σπούδασες;» και σε σχόλια τύπου: «Σιγά, μωρέ τη δουλειά! Ανοίγεις λεξικό, βρίσκεις λέξη, κλείνεις λεξικό». Η μετάφραση είναι πολλά παραπάνω από λεξικά και ηλεκτρονικά προγράμματα και η δουλειά του μεταφραστή δεν περιορίζεται στο τέλος μια σελίδας υπό το σύμβολο Σ.τ.Μ! Κι αν για πολλούς, οι μεταφραστές είναι «αόρατοι», εδώ συμμεριζόμαστε την άποψη του M. Serres για τους μεταφραστές, σύμφωνα με την οποία, οι μεταφραστές πρέπει να αποτελέσουν αναπόσπαστο κομμάτι της συντροφιάς των αγγέλων και να μην ξεχνούν ότι ... les pires Anges se voient; les meilleurs disparaissent…(οι χειρότεροι άγγελοι είναι ορατοί, οι καλύτεροι εξαφανίζονται). Με αυτό το blog θα εξαφανιστούμε σίγουρα, παναπεί θα γίνουμε καλύτεροι!

*Σ.τ.Μ.: Κι αν νομίζετε ότι σ’ αυτό το blog θα βρείτε μόνο Μεταφραστικά, γελιέστε! Σε αυτή την πόλη των Αγγέλων…ο Θεός είναι η Γλώσσα, την οποία και θα υμνούμε! ΕυΛόγησον!

Τρίτη, 12 Οκτωβρίου 2010

Οικογενειακή Θαλπωρή

Από τα πρώτα post είχα εκφράσει την αγάπη μου για τον Λειβαδίτη! Και μια και η προηγούμενη ανάρτηση ήταν "τρελή" είπα να γράψω το εξής:

Ένα βράδυ πήρα απ’ το τραπέζι τα δυο μισοτελειωμένα φορέματα και τ’ ακούμπησα στον καναπέ. Η γυναίκα μου ήταν μια φτωχή μοδίστρα, το πρωί μου λέει "γιατί, μου λέει, έκανες αυτήν την ακαταστασία;", "λάθος, της λέω, ίσα ίσα που συμμάζεψα λίγο το σπίτι», «αλλά γιατί;», «μα θα ερχόταν κόσμος», της λέω, «ποιος κόσμος, μου λέει με παράπονο – αφού δεν έρχεται ποτέ κανείς», «φτωχή μου κοπέλα, είσαι τρελή, της λέω, κάθε βράδυ έρχεται πολύς κόσμος», «εδώ; σ’ εμάς;» έκανε και τα μάτια της έλαμψαν.

Από τότε άρχισε να μιλάει μόνη της τα βράδια, ώσπου τη βάλαμε στο άσυλο. Εγώ πήγα στης μητέρας μου, δε θυμάμαι πού - γριά γυναίκα ήταν βλέπεις
  κι είχε πεθάνει.  


*Σ.τ.Μ.: Η ειρωνεία είναι ότι το συγκεκριμένο ποίημα έχει τον τίτλο "Οικογενειακή Θαλπωρή"...απο τη συλλογή "Βιολέτες για μια Εποχή".

Δεν υπάρχουν σχόλια: