*Σ.τ.Μ: Σημείωμα της Μεταφράστριας

Η επιλογή του ονόματος του blog είναι ένας τρόπος απόδοσης φόρου τιμής στους αφανείς ήρωες, στους άγνωστους μεταφραστές, που πάντα μένουν στο περιθώριο. Σε αυτούς που το έργο τους συνήθως δεν λαμβάνεται σοβαρά υπόψη και το όνομά τους δεν αναφέρεται συχνά. Σε όλους αυτούς, που για πολλούς πρέπει να ξέρουν τα πάντα, αλλά για τους περισσότερους δεν κάνουν τίποτα. Είναι μια απάντηση στην ερώτηση: «Με τί ασχολείσαι; Α! Το σπούδασες;» και σε σχόλια τύπου: «Σιγά, μωρέ τη δουλειά! Ανοίγεις λεξικό, βρίσκεις λέξη, κλείνεις λεξικό». Η μετάφραση είναι πολλά παραπάνω από λεξικά και ηλεκτρονικά προγράμματα και η δουλειά του μεταφραστή δεν περιορίζεται στο τέλος μια σελίδας υπό το σύμβολο Σ.τ.Μ! Κι αν για πολλούς, οι μεταφραστές είναι «αόρατοι», εδώ συμμεριζόμαστε την άποψη του M. Serres για τους μεταφραστές, σύμφωνα με την οποία, οι μεταφραστές πρέπει να αποτελέσουν αναπόσπαστο κομμάτι της συντροφιάς των αγγέλων και να μην ξεχνούν ότι ... les pires Anges se voient; les meilleurs disparaissent…(οι χειρότεροι άγγελοι είναι ορατοί, οι καλύτεροι εξαφανίζονται). Με αυτό το blog θα εξαφανιστούμε σίγουρα, παναπεί θα γίνουμε καλύτεροι!

*Σ.τ.Μ.: Κι αν νομίζετε ότι σ’ αυτό το blog θα βρείτε μόνο Μεταφραστικά, γελιέστε! Σε αυτή την πόλη των Αγγέλων…ο Θεός είναι η Γλώσσα, την οποία και θα υμνούμε! ΕυΛόγησον!

Τετάρτη, 8 Σεπτεμβρίου 2010

Μάθε παιδί μου γράμματα!

Δύσκολοι οι καιροί για γράμματα, σπουδές, σχολεία, φροντιστήρια και…γραμματισμό γενικότερα. Πέρασε το καλοκαίρι και οι λίγοι, βολεμένοι γαρ, πέρασαν καλύτερα. Για τους υπόλοιπους, που Σεπτέμβριο ακουμπήσαμε τα πόδια μας σε θαλασσινό νερό, όχι επειδή οργανώσαμε αργά τις διακοπές μας, αλλά επειδή η δουλειά μας τυχαίνει να βρίσκεται κοντά σε θάλασσα, μετά το δύσκολο θέρος αναμένεται όχι απλά ένας πιο δύσκολος χειμώνας αλλά...χειμερία νάρκη! Παρηγορούμαστε από το γεγονός ότι η χειμερία είναι προτιμότερη από κάθε άλλη νάρκη! Ανοίγουν τα σχολεία, ο κάθε κατεργάρης περιορίζεται στον πάγκο του, η πόλη έχει ξανά ανυπόφορη κίνηση και πανικόβλητοι μαθητές, φοιτητές και γονείς τρέχουν να προλάβουν…κι εγώ δεν ξέρω τι! Υποχρεώσεις, δουλειές, μαθήματα και σκυφτά κεφάλια στους δρόμους, που δεν μπορείς να καταλάβεις αν τουλάχιστον κρύβεται ένα χαμόγελο εκεί κάτω. Κι αναρωτιέμαι τι απ’ όλα αυτά έχει αξία τελικά; Ας βάλουμε στην άκρη όλα τα άλλα και ας λάβουμε υπόψη μόνο τους μικρούς μαθητές. Ως δασκάλα ξένων γλωσσών, συμμερίζομαι πολύ τα μαθητούδια μου (κι έτσι μου παίρνουν τον αέρα μετά!), αυτά τα μικρά παιδιά που έχουν τόσο φορτωμένο πρόγραμμα γιατί…έτσι πρέπει! Πληροφορική, ξένες γλώσσες, αθλητισμό, φροντιστήρια, ωδεία και πάει λέγοντας. Δεν είναι κακό ένα μικρό παιδί να έχει τόσα ερεθίσματα και προσλαμβάνουσες, που θα το βοηθήσουν ν' ανακαλύψει στην πορεία τί θέλει, τί του αρέσει και τί όχι και να εξελιχθεί, τέλος πάντων, σε μια ολοκληρωμένη προσωπικότητα. Το κακό είναι όταν όλα τα παραπάνω έχουν αυτήν την ταμπέλα του ΠΡΕΠΕΙ  και το μόνο που καταφέρνουν είναι απλώς να τρώνε την παιδική τους ηλικία. Και τι πιο όμορφο από μια ξέγνοιαστη παιδική ηλικία; Το ακόμα πιο άσχημο είναι ότι, όπως πάνε τα πράγματα, ένας άνθρωπος δεν θα πρέπει να αφιερώσει μόνο την παιδική του ηλικία, αφού το μοντέρνο μας Υπουργείο Παιδείας έχει προσθέσει στο όνομά του και το Δια Βίου Μάθησης! Δεν αρνούμαστε το όφελος της μόρφωσης σε οποιαδήποτε ηλικία και καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής ενός ανθρώπου, όσο αυτό είναι εφικτό, αλλά με αυτό το Δια Βίου Μάθηση κάτι δεν πάει καλά! Δια Βίου Μάθηση σημαίνει επίσης πως όσα και να ξέρεις πάντα θα υστερείς σε κάτι, πως όσο κι αν σπουδάζεις πάντα θα ζητείται κάτι άλλο από την αγορά εργασίας που εσύ δεν πρόλαβες να μάθεις, σε ένα εκπαιδευτικό σύστημα που ναρκώνει και δεν αφυπνίζει, που αγχώνει και δεν σπέρνει αισιοδοξία, που εκτός από διαδραστικούς πίνακες μοιράζει ανασφάλεια και κακής ποιότητας εκπαίδευση! Μπορεί τα πτυχία και τα μεταπτυχιακά να μοστράρουν σε κορνίζες επί τοίχου κρεμάμενες, αλλά εσύ να χάνεις τη δουλειά γιατί δεν παρακολούθησες το τάδε σεμινάριο! Ένας πανικός και μια συνεχής πορεία τροποποιήσεων με πειραματόζωα κυρίως τα παιδιά! Κι όλα αυτά για να μην μείνουμε "αγράμματοι", με βάση τα δεδομένα της απαιτητικής εποχής μας. Και που είναι η κριτική σκέψη; Στα "Τετράδια της Φυλακής" ο Gramsci λέει: "Αφετηρία για την κριτική ανάπτυξη είναι η συνειδητοποίηση του πραγματικού μας εαυτού. Αυτό ακριβώς το γνώθι σαυτόν, ως προϊόν της έως σήμερα ιστορικής διαδικασίας, έχει αφήσει πάνω μας άπειρα ίχνη χωρίς όμως να αφήσει ένα αρχείο". Αυτά τα ίχνη είναι, θα συμπληρώσουμε εμείς, που μας κατηγοριοποιούν σε σύγχρονους εγγράμματους κι αγράμματους ή διαφορετικά σε επιτυχημένους κι αποτυχημένους. Κι αν ο τρόπος διδασκαλίας και το εκάστοτε εκπαιδευτικό σύστημα εν γένει δεν αφήνει τόσο καθοριστικά ίχνη στην μετέπειτα ζωή μας, τότε ποιος το κάνει; Ο "γραμματισμός", αυτό το κοινωνικο-πολιτικό και εκπαιδευτικό κατασκεύασμα, μπορεί να πάρει πολλές μορφές και να επιτευχθεί με διάφορους τρόπους. Το θέμα είναι πώς με αυτές τις συνθήκες θα επιτευχθεί ο κριτικός «γραμματισμός», που όπως έχουν τα πράγματα, δεν φτιάχνει κανένα αρχείο παρά μόνο αφήνει ίχνη!

*Σ.τ.Μ.: Μην σας γελάει κανείς! Ο ελεύθερος χρόνος είναι μεγάλο πράμα, τόσο για τα μικρά όσο και τα μεγάλα παιδιά! Καλή σχολική χρονιά και καλό κουράγιο σε όλους! 

Δεν υπάρχουν σχόλια: