*Σ.τ.Μ: Σημείωμα της Μεταφράστριας

Η επιλογή του ονόματος του blog είναι ένας τρόπος απόδοσης φόρου τιμής στους αφανείς ήρωες, στους άγνωστους μεταφραστές, που πάντα μένουν στο περιθώριο. Σε αυτούς που το έργο τους συνήθως δεν λαμβάνεται σοβαρά υπόψη και το όνομά τους δεν αναφέρεται συχνά. Σε όλους αυτούς, που για πολλούς πρέπει να ξέρουν τα πάντα, αλλά για τους περισσότερους δεν κάνουν τίποτα. Είναι μια απάντηση στην ερώτηση: «Με τί ασχολείσαι; Α! Το σπούδασες;» και σε σχόλια τύπου: «Σιγά, μωρέ τη δουλειά! Ανοίγεις λεξικό, βρίσκεις λέξη, κλείνεις λεξικό». Η μετάφραση είναι πολλά παραπάνω από λεξικά και ηλεκτρονικά προγράμματα και η δουλειά του μεταφραστή δεν περιορίζεται στο τέλος μια σελίδας υπό το σύμβολο Σ.τ.Μ! Κι αν για πολλούς, οι μεταφραστές είναι «αόρατοι», εδώ συμμεριζόμαστε την άποψη του M. Serres για τους μεταφραστές, σύμφωνα με την οποία, οι μεταφραστές πρέπει να αποτελέσουν αναπόσπαστο κομμάτι της συντροφιάς των αγγέλων και να μην ξεχνούν ότι ... les pires Anges se voient; les meilleurs disparaissent…(οι χειρότεροι άγγελοι είναι ορατοί, οι καλύτεροι εξαφανίζονται). Με αυτό το blog θα εξαφανιστούμε σίγουρα, παναπεί θα γίνουμε καλύτεροι!

*Σ.τ.Μ.: Κι αν νομίζετε ότι σ’ αυτό το blog θα βρείτε μόνο Μεταφραστικά, γελιέστε! Σε αυτή την πόλη των Αγγέλων…ο Θεός είναι η Γλώσσα, την οποία και θα υμνούμε! ΕυΛόγησον!

Κυριακή, 9 Μαΐου 2010

Δυστυχώς, επτωχεύσαμεν!

Άκρως επίκαιρος ο τίτλος, αλλά οχι δεν αναφερόμαστε σε καμία «πραγματική» πτώχευση! Αντιθέτως, αναφερόμαστε σε αντίστοιχες δηλώσεις, που θα μπορούσαν πολλοί να κάνουν για τη γλώσσα, ισχυριζόμενοι πως οι «ξενόφερτες», «νεόφερτες», «ξένες» -και με διάφορα ακόμη κοσμητικά επίθετα, που στολίζουν τα τσιτάτα τους- λέξεις, δυστυχώς, πτωχαίνουν την απεριορίστου πλούτου και κάλλους, τρισενδόξου, αρχαιοτάτου και θεογενούς λαλιάς μας!
«Όπως τα πράγματα, έτσι και οι λέξεις τους παλιώνουν». Τσιτάτο, αυτή τη φορά, του αγαπημένου Δάσκαλου Γιώργου Κεντρωτή! Στο πέρασμα του χρόνου, λοιπόν, κάποιες λέξεις χάνουν τη σημασία τους, άλλες αποκτούν περισσότερες σημασίες και άλλες λιγότερες – δηλαδή, χάνονται, εμπλουτίζονται ή φθίνουν - και αυτό ενώ η κάθε γλώσσα βρίσκεται σε επαφή με άλλες! Για ποιό λόγο να ανησυχούμε για την "εισβολή" ξένων λέξεων στη γλώσσα μας, από τη στιγμή που με αυτόν τον τρόπο γίνεται ακριβώς το αντίθετο από αυτό που πολλοί ισχυρίζονται; Με αυτόν τον τρόπο γίνεται πιο πλούσια και όχι πιο φτωχή! Μήπως το πρόβλημα - και σε ευρύτερο πλαίσιο- οφείλεται στο γεγονός ότι ως Έλληνες Δ.εν Ν.οιαζόμαστε Τ.όσο και δεν λαμβάνουμε σωστές αποφάσεις για το πώς μπορούμε να «προστατέψουμε τον πλούτο» μας; Μήπως θα μπορούσαμε να συσχετίσουμε τέτοιες απόψεις με το γεγονός ότι η Ελλάδα τελικά είναι ξενοφοβική και ουδεμία σχέση έχει με τη φιλοξενία της, ακόμα και γλωσσική, για την οποία αυτοπροβάλλεται; Ή έχει καμία σχέση με το γεγονός ότι η Ελλάδα γενικότερα στην καινοτομία κατατάσσεται σταθερά στις τελευταίες θέσεις τη Ευρωπαικής Ένωσης, σταθερά πολύ χαμηλότερα του κοινοτικού μέσου όρου; Αλλά, σιγά το πράγμα, εδω που τα λέμε! Εδώ, «δεν υπάρχει σάλιο» -τσιτάτο του Λοβέρδου, αυτή τη φορά- και εμείς θα μιλάμε για καινοτομίες, ξενοφοβίες και εμπλουτισμούς ή πτωχεύσεις της γλώσσας; Και όταν λέμε καινοτομία, δεν εννοούμε την καινοτομία απλώς με τη μορφή της τεχνολογίας αιχμής. Το πρόβλημα είναι ο γενικότερος φόβος απέναντι στο άλλο και το καινούργιο, κι ας είναι και λέξη!

*Σ.τ.Μ.: Τίς πταίει;

Δεν υπάρχουν σχόλια: